donderdag 11 februari 2016

ECHTE BOEKEN, BIJZONDERE BOEKWINKELS, MOOIE BIBLIOTHEKEN

Ik weet niet meer precies wanneer het grote lezen begon maar er was een moment waarop de leesgierigheid begon. Ik vond lezen al vroeg leuk want ik las niet alleen maar woorden en zinnen maar ontdekte al gauw mooie verhalen en boeiende dingen. Door het lezen van boeken leerde ik van alles en nog wat en zo begon de ontdekking van de wereld. Via boeken reisde ik naar andere landen en tijden. Ik las hoe het leven elders in de wereld en in vroeger tijden was. Ik ontdekte ook al snel de kleine wijkbibliotheek aan de Kometensingel in Amsterdam Noord, een mooi gebouw in landelijke bouwstijl, waarschijnlijk van de Amsterdamse School. Daar ging een wereld voor me open en menige woensdagmiddag zat ik daar tussen de boeken te snuffelen en me te verbazen over wat er allemaal geschreven was. De vriendelijke mevrouw achter het bureau had al snel door dat ik een beetje leesgek was en liet me regelmatig nieuw binnengekomen boeken zien waarvan ze dacht dat ik die wel leuk zou vinden. Dat enthousiaste lezen zou nooit meer over gaan. Sommige boeken zijn bijna aaibaar. Het vasthouden van een echt boek, het doorbladeren van geurend papier en het bekijken van mooie omslagen was al een avontuur op zich. Tegenwoordige digitale versies en luisterboeken mogen in een behoefte voorzien, maar geef mij maar het papieren exemplaar dat lekker in de hand ligt en vanuit een knusse stoel of in bed lekker weg leest. Boekenkasten in winkels en thuis zijn schatkamers van kennis, schoonheid en beleving; je raakt er niet in uitgekeken en je ontdekt altijd wel weer een boek dat je nog niet of al heel lang niet meer gezien hebt. Als ik ergens op bezoek kom is kijken waar de boeken staan het eerste wat ik meestal doe. Boekenkasten vertellen iets over de bewoners, het ontbreken van boekenkasten of zelfs boeken ook. Tijdens mijn werk in musea in binnen- en buitenland zag ik indrukwekkende bibliotheken met schitterende collecties waarin soms eeuwen kennis lagen opgeslagen. Vooral de antiquarische werken hadden mijn aandacht en zo ontdekte ik ook het werk van Johan Picardt, een predikant uit Coevorden, die omstreeks 1660 de oudheidkundige monumenten van Drenthe beschreef. Het zou de belangrijkste bron worden voor mijn onderzoek naar de historische achtergronden van verhalen over witte wieven in Oost-Nederland en elfen in Groot Brittannie en Ierland.Mijn boek er over verscheen in 2011. Mijn werkkamer staat propvol met boeken over van alles en nog wat maar vooral veel werken over archeologie, geschiedenis en mythologie in Europa en het Midden-Oosten. Daarnaast is er een bescheiden hoeveelheid thrillers en fantasyboeken. Tussen dit alles bevinden zich hier en daar een oude treintje, enige schilderijen en prenten, een oude pendule en wat archeologische vondsten.

woensdag 10 februari 2016

DE TERUGKOMST VAN ISIS

Het schrijven van de voorgaande artikelen over de godin Isis hebben mij er toe aan gezet om met behulp van de vele verzamelende informatie aan de slag te gaan met het samenstellen van een thriller over dit onderwerp. Binnenkort komt een voorproefje van het begin van dit nieuwe boek op deze weblog. Overigens zullen mijn verhalen en wederwaardigheden ook op Facebook te volgen zijn.

vrijdag 22 januari 2016

DE KOMST VAN DE GODIN ISIS

Het land was al oeroud toen de eerste mensen verschenen. Ze verschenen in kleine groepjes en begonnen de vruchtbare gronden te bewerken. Ze bouwden primitieve hutten en zaaiden en oogsten graan. Eeuwen lang leefden ze hun dagelijkse leven. Langzaam maar zeker veranderde het klimaat en de overvloedige, jaarlijkse regenbuien verdwenen. De akkers droogden op, de vegetatie verdween en uiteindelijk was er nog slechts zand waar niemand meer kon leven. In Egypte bleven alleen de delta en de oevers van de Nijl en een enige grote oasen geschikt voor landbouw. Na verloop van tijd ontstonden overal bloeiende nederzettingen. Op stenen paletten verschijnen de eerste namen van farao's. De eerste pictogrammen worden aangebracht op potten en andere gebruiksvoorwerpen en ze zullen geleidelijk aan plaats gaan maken voor het hiëroglyfenschrift. De eerste goden laten van zich horen in de bloeiende delta zoals Geb en Nut, de ouders van Isis. In Heliopolis, een van de vroegste religieuze centra groeide uit tot de grote oermoeder Zij trouwde met haar broer Osiris en hielp hem om het huwelijk vorm de geven in de nog voornamelijk agrarische samenleving. Vrouwen onderwees ze in de kunst van het malen van graan en het spinnen en weven van vlas. Haar vroege karakter als de grote toveres werd weerspiegeld door haar magische krachten en haar kennis van de geneeskunst. Isis zou meer dan dertig eeuwen de belangrijkste van Egypte worden en in de Romeinse tijd breidde haar invloed zich uit over het hele Romeinse Rijk. In haar uitbeelding in sculpturen en op fresco's zou zij model staan voor de weergave van Maria en haar kind Jezus. In de tijd van de vroegste farao's leek de rol van Isis nog beperkt. Tijdens de begrafenissen van de oudste koningen werden honderden leden van de hofhouding geofferd om hun vorst te begeleiden naar het hiernamaals. Memphis was de eerste stad van belang en het oudste religieuze centrum. De stadsmuren werden symbolisch als onderdeel van de namen van de eerste farao's weergegeven in de zogenaamde cartouches, de 'naamplaatjes' die de koningen gedurende dertig eeuwen zouden gebruiken. In de tijd van de grote piramidebouwers werden beschermgodinnen naast de farao's afgebeeld. Egypte begon een belangrijk land te worden met internationale betrekkingen. De koningen waren oppermachtig en de bouw van hun gigantische grafmonumenten moet een enorme inspanning hebben gevergd van de architecten, de talloze werklieden en de ontelbare mensen die betrokken waren bij het transport van de grote stenen en de constante voedselvoorzi Isis nam gaandeweg steeds meer uiterlijkheden en parafernalia over van andere godinnen zoals Selket, Hathor, Neith en Noet. Zij gebruikte onder andere het halssnoer van de zonneschijf met de stierenhorens van Hathor. In het Nieuwe Rijk was ze nauwelijks meer te onderscheiden van Hathor. In de tijd van de Ptolemeeën werd op het eiland Philae in Zuid-Egypte haar belangrijkste tempelcomplex gebouwd. In de Romeinse tijd werd de cultus van Isis verbreid tot in alle uithoeken van het Rijk. In Pompeï en Londen waren belangrijke Isistempels. In 391 na Christus de oude religies in het Rijk door keizer Theodosius verboden. In Egypte wilden fanatieke priesters en bisschoppen alle herinneringen aan het heidense verleden uitwissen. Er waren regelmatig golven van verwoestingen in het land waarbij tempels en graftombes werden geplunderd en omgebouwd tot kloosters en kerken. De tempel van Isis bleef tot 537 in gebruik en werd toen definitief door keizer Justinianus gesloten.

maandag 18 januari 2016